اقیانوس

ماهی کوچکی در اقیانوس به ماهی بزرگ دیگری گفت : ببخشید آقا شما از من بزرگتر و با تجربه تر هستید و احتمالا می توانید به من کمک کنید تا چیزی را که مدت ها در همه جا در جستو جوی آن بوده ام و نیافته ام، پیدا کنم،-
ممکن است به من بگویید : اقیانوس کجاست ؟ ماهی بزرگتر پاسخ داد، اقیانوس همین جاست که شما هم اکنون در آن شنا می کنید. ماهی کوچک پاسخ داد : نه ! این که من در آن شنا می کنم آب است نه اقیانوس. من به دنبال یافتن اقیانوس هستم نه آب و با سرخوردگی دور شد.

نتیجه اخلاقی:
همه ما هم مانند آن ماهی کوچولوی غافل؛ در نعمت و برکت نامتناهی غرق هستیم و مجبور نیستیم برای یافتن آن کوشش کنیم و به هر دری بزنیم. خدا نعمت های زیادی را به همان اندازه که در اقیانوس برای ماهی فراهم کرده، در اختیار ما قرار داده است.نعمتهایی مثل دست, پا, چشم, گوش, اصلا همین که هیچکدام مشکلی ندارند, درد نمی کنند, به راحتی خم می شوند و... و نعمتهایی که تا حالا ما بهشون فکر هم نکردیم.( چند روز پیش یک بنده خدایی موقع جوشکاری, یک ذره آهن افتاد روی مژه چشمش و دوتا از مژه های بالایی و پایینی رو کمی سوزوند. و از اون به بعد, گاهی اوقات موقع باز و بسته کردن چشمش مژه هاش به هم قلاب می شدند و اذیتش می کردند. آیا نباید بخاطر گیر نکردن مژه هیمان هم خدا را شکر کنیم.)