مصلحت

صفوان بن يحيى مى گويد:
در مدينه محضر امام رضا بودم با عده اى از كنار شخصى كه نشسته بود رد شديم. آن مرد به امام (علیه السلام) اشاره كرد و به عنوان امامت گفت:
اين پيشواى رافضيها (شيعيان) است .
به حضرت عرض كردم: شنيديد آن مرد چه گفت؟
فرمودند:
آرى، اما او مؤ منى است، در راه تكميل ايمان گام بر مى دارد.
شب هنگام امام عليه السلام براى اصلاح او دعا كرد. طولى نكشيد مغازه اش آتش گرفت و دزدان باقى مانده اموالش را به غارت بردند.
سحرگاه همان شب آن مرد را ديدم متواضع و پريشان در كنار امام نشسته است . امام دستور دادند به او كمك كردند.
سپس خطاب به من كرد و فرمود:
صفوان! او مؤ منى است در راه تكميل ايمان قدم برمى داشت جزء آنچه ديدى به صلاح او نبود. (و راه اصلاحش همان بود كه انجام گرفت.)
نتیجه اخلاقی: بدانیم که برخی از مصیبت ها, نعمت هستند.